Als ik op mijn top ben, dan ben ik vooral gewoon mezelf. Ik laat dan alle ballast varen, mijn hoofd gaat dan leeg. Mediteren kan ik bijvoorbeeld niet. Ik zit dan toch altijd te denken en misschien wel te oordelen. Maar als ik dus op mijn top ben, dan zit ik in een soort ‘Mindfulness’ waardoor het lijkt alsof ik factor twee alerter ben voor alle signalen in mijn omgeving. Ik krijg vanzelf een sterkere focus op beeld en geluid.
Als ik mijn camera erbij pak, dan kom ik vaak snel in zo’n modus. Als ik dan daarmee rondloop, dan lijkt het alsof de beelden vanzelf op me af komen. Ik oordeel niet, stel de goede vragen, op het juiste moment. Nu ik na een tijd weer naar bovenstaande video kijk denk ik, het klopt. De teksten in beeld, het kleine interviewtje, de afsluiting met DaVinci, niets verzonnen, gewoon op me af laten komen.
Wat voor mij ook belangrijk is als ik video’s maak, is dat we het allemaal niet al te serieus nemen. Met blinddoeken de ‘Invisible Learning Tour’ verbeelden vind ik hilarisch. Het bracht een saamhorigheidsgevoel teweeg onder de deelnemers van het congres ‘Co-lere TILT’ terwijl men zichzelf bloot durfde te stellen in een ‘vreemde’ omgeving. Daar is lef voor nodig!
Als je van ongedwongen videoregistraties houdt die mede onderdeel vormen van – en een positieve bijdrage leveren aan – (leer-)procesen en je hebt een opdracht voor me, dan mag je me daarvoor wakker maken. Ik ga dan altijd voor je op zoek naar de kern, de authenticiteit van het moment, de deelnemers, de omgeving.
Jimmmy Deegens vertelt hieronder in een interview wat hij zelf aan ‘MIndfulness’ heeft.
